กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 466 ไม่เหมือนครั้งเยาว์วัยที่ได้เที่ยวเล่น 82
เว่ยซือหลวี่ไม่เปิดโอกาสให้ชิงอันเถียงต่อ เขาลุกขึ้นตบไหล่เธอเบา ๆ
“ฉันเหนื่อยแล้ว กลับห้องก่อน”
ชิงอันรู้กาลเทศะดี “พี่ชาย ฝันดี”
พี่ชายคนที่สองยอมให้เธอคบกับใครสักคน นับว่าเขายอมถอยให้มากแล้ว
หากเธอยังเซ้าซี้ไม่เลิก ก็คงทำร้ายจิตใจเขาเกินไป
เว่ยซือหลวี่ถอนหายใจโล่งอก ก่อนลากก้าวอันเหนื่อยล้ากลับห้องของตัวเอง
วันต่อมา ชิงอันได้รับข้อความจากเมิ่งชุนหราน อีกฝ่ายชวนเธอไปดื่มกาแฟด้วยกัน
คงเป็นเว่ยซือหลวี่ที่ยกเมิ่งชุนหรานมาเป็นกำลังเสริม ทั้งคู่คุยกันถึงปัญหาที่ผู้หญิงอาจพบเจอระหว่างเติบโต
นี่เป็นครั้งแรกที่ชิงอันได้ยินใครพูดเรื่องเหล่านี้ มีหลายเรื่องที่เธอไม่เคยนึกถึงมาก่อน