ตอนที่ 461 ในที่สุดก็ไม่เหมือนวันวานของวัยเยาว์ 77

ตอนที่ 461 ในที่สุดก็ไม่เหมือนวันวานของวัยเยาว์ 77

วันแรกที่ชิงอันไปเรียนขับรถ ฟ้าฝนไม่เป็นใจ ฝนตกหนักกระหน่ำ

เธอเปียกโชกไปทั้งตัว พอกลับถึงอพาร์ตเมนต์ก็รีบอาบน้ำอุ่น

ลู่เหยียนโจวกลับตระกูลลู่ไปทำธุระ ในอพาร์ตเมนต์จึงเงียบเหงาไร้ผู้คน

เธอเหนื่อยจากการฝึกขับรถมาก จึงไม่ได้กินข้าวแล้วหลับไปทันที

กลางดึกจู่ ๆ เธอก็สะดุ้งตื่นจากความฝัน ปวดศีรษะ คอแห้ง และรู้สึกร้อนทั้งตัว

“แย่แล้ว…”

ชิงอันฝืนร่างกายอันหนักอึ้ง ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง เปิดไฟแล้วพิงตัวนั่งพักอยู่ครู่หนึ่ง แต่ร่างกายทรมานเหลือเกิน

ตลอดครึ่งปีที่ย้ายมาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ เธอไม่เคยป่วยเลย ส่วนลู่เหยียนโจวก็แทบไม่เคยป่วย

ในอพาร์ตเมนต์ไม่มีปรอทวัดไข้ ยิ่งไม่มียา