กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 454 ไม่เหมือนวันเยาว์วัยอีกแล้ว 70
ชิงอันเหลือบเห็นลู่เหยียนโจวจ้องเธอเขม็ง จึงเอ่ยทำลายบรรยากาศอึดอัด “ฉันจะไปห้องสมุด นายล่ะ?”
แม้ตอนบ่ายกับตอนเย็นจะไม่มีเรียน แต่เธอก็อยู่ที่นี่ตลอดไม่ได้
เรื่องที่เธอย้ายออกมาเช่าห้องอยู่กับลู่เหยียนโจว ห้ามให้พี่ชายคนที่สองรู้เด็ดขาด
ทางที่ดีที่สุดคือใช้เวลาอยู่ในมหาวิทยาลัย นอกจากตอนนอน เพื่อไม่ให้พี่ชายคนที่สองจับได้
อีกอย่าง การอยู่ในห้องเดียวกับลู่เหยียนโจวตามลำพังทำให้เธอไม่สบายตัว ราวกับมีมดไต่คันยุบยิบ
โดยเฉพาะสายตาของลู่เหยียนโจวที่มองเธออย่างมีนัยบางอย่าง ทำให้เธอไม่รู้จะวางตัวอย่างไร
“คืนนี้ไม่กินที่นี่หรือ?” ลู่เหยียนโจวถาม