กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 440 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 56
พูดจบชิงอันถึงเพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป อึดอัดจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
ผู้หญิงชวนผู้ชายไปโรงแรม ฟังยังไงก็แปลก
“ไม่ใช่แบบนั้น” เธอรีบอธิบาย “แค่ไปพักกลางวัน โรงแรมนั้นพี่ชายฉันเป็นสมาชิกตลอดชีพ ห้องสวีตมีสองห้อง เราแยกกันคนละห้อง อย่าเข้าใจผิด…”
ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งสับสน แก้มยิ่งร้อนขึ้น สุดท้ายก็ปิดปากสนิท นิ้วเกี่ยวร่องบนฝาแก้วน้ำแน่น
ลู่เหยียนโจวหัวเราะเสียงเบามาก แต่ชิงอันได้ยิน
เธอหน้าแดงก่ำ เงยหน้าถลึงตาใส่เขา “หัวเราะอะไร?”
“ไม่ได้หัวเราะ ไปกันเถอะ” ลู่เหยียนโจวยืนขึ้น เดินออกไป
ชิงอันถาม “ไปไหน?”