กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 433 ไม่เหมือนวันวานที่ยังเยาว์วัย 49
หลังผ่านปีใหม่ก็เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ แต่ฤดูใบไม้ผลิช่างสั้นนัก
ชิงอันรู้สึกว่ายังไม่ทันได้ชื่นชมอากาศอบอุ่นสบายสักกี่วัน หลังสอบรายเดือนสองครั้ง อากาศก็เริ่มร้อนขึ้น
เครื่องแบบนักเรียนที่สวมเปลี่ยนเป็นแขนสั้น วิชาพละส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยคณิตศาสตร์กับภาษาอังกฤษ
หนังสือบนโต๊ะเรียนกองสูงขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนคนก็ยิ่งง่วงมากขึ้นเรื่อย ๆ มัธยมปลายปีสองใกล้จะสิ้นสุดลง
ชิงอันรู้สึกอยู่เสมอว่านอนเท่าไรก็ไม่พอ กินเท่าไรก็ไม่อิ่ม คาบแรกตอนเช้าง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น พอคาบสุดท้ายท้องก็ร้องจ๊อก ๆ ด้วยความหิว