กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 417 ไม่เหมือนวันวานที่เยาว์วัย 33
ลู่เหยียนโจวสูงขายาว ก้าวแต่ละครั้งกว้างมาก ชิงอันต้องวิ่งเหยาะ ๆ จึงจะตามทัน
เพราะร้านหนังสือเพิ่งเปิดใหม่ แถมยังเป็นเวลาเลิกเรียน นักเรียนจึงค่อนข้างเยอะ
ลู่เหยียนโจวยืนอยู่หน้าร้านหนังสือโดยไม่รีบเข้าไป
“รอสักหน่อย”
ชิงอันก็คิดเช่นนั้น เธอจึงยืนอยู่ข้างลู่เหยียนโจวอย่างว่าง่าย
เจิ้งเค่อขยับเข้ามาใกล้เธอ
“สวี่ชิงอัน ฉันเลี้ยงไอศกรีมเธอไหม”
ชิงอันยิ้มขอบคุณ “ไม่ต้องหรอก ขอบคุณนะ”
ย่ากำชับว่าในหนึ่งวันควรกินไอศกรีมเพียงแท่งเดียว จะได้ไม่ทำร้ายกระเพาะ