กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 416 ไม่เหมือนวันวานที่เยาว์วัย 32
ชิงอันได้ยินเสียงคุ้นเคย หัวใจพลันยินดีจนเผยรอยยิ้ม
“มาแล้ว”
เธอเดินผ่านจ้าวหนิงกับคนอื่น ๆ ไปหาลู่เหยียนโจวที่ยืนอยู่ตรงนั้น
เด็กหนุ่มสวมเครื่องแบบนักเรียน เสื้อสีขาวกับกางเกงสีดำ คิ้วตาคมชัด ดูสะอาดสะอ้าน
เมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ ลู่เหยียนโจวจึงหันหลังเดินลงบันได
ชิงอันเดินตามหลังเขาติด ๆ
“ขอบคุณที่ช่วยฉัน นายไม่ได้ไปกินข้าวที่โรงอาหารหรือ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”
“กำลังจะไป”
ลู่เหยียนโจวไม่หันกลับมา น้ำเสียงเย็นชาและราบเรียบ