ตอนที่ 397 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 13

ตอนที่ 397 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 13

เว่ยซือหลวี่มองน้องสาวที่ว่านอนสอนง่าย แล้วอดยื่นมือไปขยี้ผมนุ่มฟูของเธอไม่ได้ สัมผัสนุ่มนิ่มใต้ปลายนิ้วทำให้หัวใจเขาอบอุ่นขึ้น

เขาเชื่อว่าน้องสาวที่เขาเฝ้ามองเติบโตมา จะไม่มีวันทอดทิ้งบ้านหลังนี้

หลังเปิดภาคการศึกษา คนหนึ่งต้องเตรียมสอบเข้ามัธยมปลาย อีกคนต้องเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ชิงอันกับเว่ยซือหลวี่ต่างทุ่มตัวจมอยู่กับหนังสือโดยไม่ได้นัดหมาย

ตลอดทั้งภาคเรียน เวลาส่วนใหญ่แทบถูกการเรียนกลืนกินไปจนหมด

เว่ยซือหลวี่ยังออกไปเล่นบาสเกตบอลหรือปั่นจักรยานกับเพื่อนเป็นครั้งคราว ส่วนชิงอันใช้ชีวิตวนเวียนอยู่แค่สองที่

นอกจากโรงเรียนกับบ้านตระกูลเว่ยก็ไม่เคยไปไหน