กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 396 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 12
เว่ยหมินเจ๋อไม่ได้ยอมอ่อนข้อเพราะความโกรธของอีกฝ่าย น้ำเสียงยังคงสงบนิ่ง “ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากกลับไป แต่การเรียนหนักมากจริง ๆ รอสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ
นายค่อยมาหาฉันก็ได้”
หลังจากจากตระกูลเว่ยมานาน เขากลับไม่เหลือความอาลัยต่อบ้านที่เคยมีแม้แต่น้อย กระทั่งเริ่มชินกับชีวิตเร่ร่อนอยู่ต่างแดนเช่นนี้
แค่คิดถึงเรื่องกลับจิงเป่ย เขาก็รู้สึกว่าต้องรวบรวมความกล้าอย่างมหาศาล
ตอนนี้เขายังไม่อยากฝืนตัวเอง และยิ่งไม่อยากทำลายความสงบสุขอันหาได้ยากในเวลานี้
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเว่ยซือหลวี่ก็อดถามอย่างคาดคั้นไม่ได้ “นายไม่มีเวลาจะกลับมา หรือไม่อยากกลับมากันแน่?”