กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 15 ฉันถูกใจเธอ
ประตูห้องประชุมค่อย ๆ เปิดออก ใบหน้าด้านข้างที่คุ้นเคยตรงปลายโต๊ะยาวก็ปรากฏแก่สายตา
แสงแดดปลายฤดูใบไม้ร่วงปกคลุมร่างชายคนนั้น ทำให้รอบกายเขาเปล่งประกายสีทองอ่อน
ผมซอยสั้นสีทองน้ำตาล นุ่มนวลยิ่งกว่าแสงแดด
โหนกคิ้วเด่นชัด ขนตาหนาเป็นแพราวขนนกกา กดเงาให้เบ้าตาดูลึกเป็นพิเศษ
สันจมูกโด่งสูง ใต้จมูกคือริมฝีปากบางที่ยกขึ้นตามธรรมชาติ รอยยิ้มของเขาอบอุ่นปนเย็นชาเหมือนเช่นเคย
แนวกรามคมชัดแต่ไม่แข็งกระด้าง ทุกรายละเอียดประณีตอย่างพอดี
ทุกรายละเอียดที่พอดีเหล่านั้น สวี่ชิงอันเคยจูบเขาอย่างลึกซึ้งมาแล้ว
ใบหน้าของชายหนุ่มแทบไม่เปลี่ยนไปมากนัก แต่บุคลิกเปลี่ยนไปไม่น้อย