ตอนที่ 232 หัวหน้าหมู่บ้านหนีไปแล้ว

ยามเฉินสามเค่อ แสงอรุณแรกของวันเผยให้เห็นรำไร

รถม้าคันหนึ่งที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายทว่าไม่ทิ้งความงามสง่าจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ของจวนองค์ชายหกอันมีแรงกดดันอันโอ่อ่าอย่างมั่นคง

ภายในรถม้า เฮ่อหยางกำลังหลับตาแน่น ศีรษะสั่นไหวเบา ๆ ตามแรงโยกของตัวรถ ในลำคอส่งเสียงกรนทุ้มต่ำออกมาเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่ากำลังสัปหงกอยู่

เมื่อคืนก่อนเข้านอน หัวหน้าให้จ้าวซานมาส่งข่าวที่จวนตระกูลเฮ่อ ว่าเช้าวันนี้จะต้องไปดูลาดเลาสถานที่ตั้งแผงขายของ

มิเช่นนั้น ป่านนี้เขาก็คงยังนอนหลับอุตุอยู่บนเตียงแล้ว

หนึ่งเค่อต่อมา

เฮ่อหยางกระโดดลงมาจากรถม้า ชั่วพริบตาที่มองเห็นจ้าวอวิ๋นจิ่นก็ชะงักไป เอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัยเต็มประดา “องค์ชายหก ท่านจะตามพวกเราไปด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ”

จ้าวอวิ๋นจิ่นพยักหน้า “อืม”

“ช่วงนี้สำนักตรวจการของพวกท่านว่างมากหรือไร เหตุใดสองวันนี้จึงไม่เห็นท่านไปเข้าเวรเลยเล่า”