ตอนที่ 155 แกล้งป่วยโดยเจตนา

เมื่อได้ยินคำนี้ อวิ๋นจือจือกะพริบดวงตาคู่งามอันเปี่ยมชีวิตชีวา ในหัวพลันปรากฏใบหน้าที่คล้ายคลึงกันสองดวงขึ้นมาทันที

“จำได้สิ! คิดถึงช่วงแรกที่พวกเราตั้งแผงขายยามราตรีตรงหน้าประตูสถาบันภูเขาหลีอยู่สองสามคืน สองสหายคู่นี้ยังอาศัยความมืดแอบย่องออกมารับประทานหม่าล่าทั่งเลย”

หลังจากหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเผยความสงสัย แล้วเอ่ยถามต่อว่า “แต่ว่า……ไฉนพวกเขาถึงไปช่วยพวกเรายกของตรงนั้นเล่า”

เฮ่อหยางเอามือปิดปาก พยายามกลั้นหัวเราะแล้วตอบว่า “ฮ่า ๆ ทั้งสองคนย่อมต้องรำคาญที่พวกเราขยับตัวช้าเกินไป ทนรอไม่ไหวจนอยากจะรีบลิ้มลองข้าวกล่องน่ะสิ!”