ตอนที่ 154 ไปขายข้าวกล่องที่ท่าเรือ

อวิ๋นจือจือได้ฟังแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งเข้มขึ้นอีกหลายส่วน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมเปาะ “ร่างร่างเป็นเด็กน้อยที่ว่านอนสอนง่ายและรู้ความดียิ่งจริง ๆ!”

กล่าวจบ นางก็หมุนตัวหยิบน่องไก่อบเกลือชิ้นใหญ่ที่ตั้งใจเก็บไว้ให้เฮ่อหยางออกมาจากจานหนึ่งชิ้น ยื่นไปตรงหน้าฟางร่างร่าง พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี “มาสิ ร่างร่าง พี่สาวเลี้ยงน่องไก่ใหญ่หอมกรุ่นให้เจ้ากิน”

ฟางร่างร่างเห็นน่องไก่สีสันน่ากินกลิ่นหอมฟุ้งแตะจมูกชิ้นนั้น นัยน์ตาก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันใด ตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดตัวลอย รีบยื่นมือไปรับน่องไก่มา ปากก็ร้องตะโกนอย่างมีความสุข “ขอบคุณพี่สาว!”