ตอนที่ 148 แจกจ่ายใบปลิวประชาสัมพันธ์

เพิ่งผ่านพ้นยามเซินไปหมาด ๆ

ยามนี้ ซุนคุนกำลังนั่งเอกเขนกสบายอารมณ์อยู่ในร้านสุรา พลางสดับฟังรายงานจากคนที่ส่งไปจับตาดูอวิ๋นจือจือ

“พี่คุน หลายวันมานี้จำนวนครั้งที่อวิ๋นจือจือออกจากเรือนนั้นไม่มากเลยขอรับ ไปเพียงสองที่เท่านั้น ที่หนึ่งคือจวนองค์ชายหก ส่วนอีกที่คือท่าเรือเขตไห่เป่ย”

“หากให้ข้าคาดเดาละก็ สถานที่ที่นางจะตั้งแผงขายของคราหน้าไม่แน่ว่าอาจเป็นสองที่นี้ขอรับ”

ซุนคุนกลืนสุราคำใหญ่ลงคอเสียงดัง “อึก” มองดูเขาพลางหัวเราะด่า “เจ้านี่นะ จะใช้หัวกะโหลกอันน้อยนิดของเจ้าคิดเสียหน่อยมิได้รึ! นางคือว่าที่พระชายาองค์ชายหก การไปจวนองค์ชายหกมิใช่เรื่องธรรมดาสามัญที่สุดหรอกหรือ”

หลี่ต้าเหมาพึมพำเสียงแผ่ว “เผื่อว่านางวิ่งโร่ไปตั้งแผงขายของหน้าประตูจวนองค์ชายหกอีกเล่าขอรับ”