เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเลิกประชุมราชสำนัก เหล่าขุนนางต่างแยกย้ายกันไป มีเพียงองค์ชายหกจ้าวอวิ๋นจิ่นที่ถูกฮ่องเต้รั้งตัวให้อยู่ต่อเป็นพิเศษ
เดิมทีจ้าวอวิ๋นจิ่นคิดว่าเสด็จพ่อรั้งตัวเขาไว้ตามลำพัง ย่อมต้องมีราชการสำคัญที่ต้องหารือร่วมกันเป็นแน่
ใครจะไปรู้ ฮ่องเต้กลับกอดหมอนกอดปลาเค็มอันหนึ่งเดินมาตรงหน้าเขา ลูบเคราไม่กี่เส้นที่คางอย่างสบายอารมณ์ จากนั้นชี้ไปที่หมอนกอดปลาเค็มแล้วเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้นว่า
“จิ่นเอ๋อร์ ไม่รู้ว่าทางเจ้ายังมีของน่าสนใจเช่นนี้อยู่อีกหรือไม่ เสด็จแม่ของเจ้าเพิ่งให้เรามาแค่อันเดียว สิ่งนี้ไม่เพียงแปลกใหม่ไม่ซ้ำใคร ทั้งเอามาหนุนหลังก็สบายอย่างยิ่ง เรายังอยากเอามาวางไว้ในห้องทรงพระอักษรเพิ่มอีกสักสองสามอัน”
จ้าวอวิ๋นจิ่นได้ยินดังนั้น สีหน้าพลันสงบนิ่งดั่งสายน้ำ “ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ”