ตอนที่ 127 สยงต้าและสยงเอ้อร์ เฉียงหัวโล้น

โฮ่! ที่แท้ก็มารอข้าอยู่ตรงนี้นี่เอง

มิน่าเล่าเมื่อครู่เห็นเขาเดินไปส้วมกลับมา สีหน้าก็พลันถอดสีลงทันควัน

อวิ๋นจือจือควักตำลึงเงิน 5 ตำลึงออกจากแขนเสื้อส่งให้เฮ่อหยางอย่างใจกว้างยิ่ง เอ่ยว่า “รับเงิน 5 ตำลึงนี้ไป รีบไปจัดสมุนไพรมาประคบเสีย เงินที่เหลือก็ถือว่าชดเชยให้เจ้า”

เฮ่อหยางพอได้ยินว่ามีเงินให้รับ แววตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมาทันที รีบยื่นมือไปรับเงิน กำก้อนเงินนั้นไว้แน่นประหนึ่งกลัวว่าอวิ๋นจือจือจะกลับคำเสียอย่างนั้น

เขารีบยัดเงินเข้าแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว ในใจคิดเงียบ ๆ ว่า หากลงมือไม่เร็วเข้า ประเดี๋ยวหากถูกท่านปู่จับได้ เงินที่ยังอุ่นไม่ทันไรนี้คงต้องบินหนีไปเป็นแน่

ช่วงนี้ เหล่าช่างปักของโรงปักผ้ากำมะหยี่ต่างมีความกระตือรือร้นในการทำงานสูงยิ่ง โดยเฉพาะยามที่พวกนางเห็นตุ๊กตาผ้าที่ตนเองเย็บขึ้นมากับมือ ก็ยิ่งชื่นชอบจนมิอาจหักห้ามใจ