เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฮ่อหยางกลอกตา บนใบหน้าแฝงความกังวลไว้เสี้ยวหนึ่ง เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “ตกใจกลัวเสียมากกว่าละไม่ว่า!”
อวิ๋นจือจือเข้าใจความกังวลของเฮ่อหยางได้ ด้วยตอนนี้นางมีสถานะต่างไปจากเดิมแล้ว อีกทั้งยังกำลังจะกลายเป็นพระชายาองค์ชายหก
แต่นางหาได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ นางเพียงปรารถนาจะรักษามิตรภาพระหว่างพวกเขาให้คงเดิมไม่แปรเปลี่ยน
อวิ๋นจือจือยิ้มพลางปลอบประโลมว่า “วางใจเถิด ต่อให้ภายหน้าข้าจะกลายเป็นพระชายาองค์ชายหก มิตรภาพของพวกเราก็ไม่มีวันเปลี่ยน วันหน้าข้าจะพาเจ้าไปตั้งแผงขายของต่อไป พาเจ้าไปร่ำรวยต่อไป พาเจ้าไปกินหรูอยู่สบาย!”
ครั้นเฮ่อหยางได้ยิน หินก้อนใหญ่ในใจพลันยกออกจากอก ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
เขารู้ดีว่าอวิ๋นจือจือเป็นคนเห็นแก่ความผูกพันและคุณธรรมมาโดยตลอด ในเมื่อนางกล่าวว่ามิตรภาพไม่แปรเปลี่ยน เช่นนั้นก็ย่อมไม่เปลี่ยนอย่างแน่นอน