กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะกำลังเพลิดเพลินกับอาหารเช้า มหาปรมาจารย์เสวียนเจินมองดูอวิ๋นจือจือที่ใบหน้าขาวซีดกับเฮ่อหยางที่บวมเป่งราวกับหัวสุกร ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้าแหย่ขึ้นมา:
“พวกเจ้าสองคนรีบไปตั้งแผงขายของเสียเถิด! การนอนเป็นคนเฉื่อยชาไม่เหมาะกับพวกเจ้าหรอก ดูเอาเถิด สองวันที่พวกเจ้าไม่ได้ไปตั้งแผงขายของ คนหนึ่งก็โดนผู้อื่นทุบตี อีกคนก็ท้องไส้ปั่นป่วน”
หมอเทวดาโจวกินไอศกรีมแท่งไปพลาง พยักหน้าเห็นพ้องไปพลาง: “พระภิกษุเฒ่าพูดถูก จือจือ เฒ่าชราผู้นี้ยังกินหม่าล่าทั่งไม่จุใจเลย เจ้าจะไม่ขายแล้วจริง ๆ หรือ”
“อืม ประเดี๋ยวข้าจะสอนวิธีทำให้ป้าเหอ วันหน้ายามพวกท่านอยากกิน ก็ให้ป้าเหอทำก็พอแล้ว”
เพลานี้ อวิ๋นจือจือไม่ยอมสยบให้อะไรกัน ยอมสยบให้เพียงหมอเทวดาโจวคนเดียวเท่านั้น