ตอนที่ 67 สถานที่รกร้างไร้ผู้คน

จ้าวอวิ๋นจิ่นตอบกลับด้วยความกังขา “เขาไม่ได้อยู่ที่เรือนจู๋ตะวันตกหรอกหรือ”

“ไม่อยู่น่ะสิ! หรือว่าพระภิกษุเฒ่ารูปนี้จะกลับขึ้นไปบนภูเขาผู่ถัวอีกแล้วจริงๆ พับผ่าสิ ไฉนจะกลับถึงไม่บอกข้าสักคำ”

หมอเทวดาโจวบ่นพึมพำไปพลาง หันหลังเดินออกจากห้องอาหารไปพลาง

จ้าวอวิ๋นจิ่นเอียงศีรษะเล็กน้อยมองไปยังจ้าวซาน ก่อนสั่งการว่า “ส่งคนไปสืบดูว่าท่านอาจารย์ของข้าไปที่ใดกันแน่”

จ้าวซานพยักหน้า “ขอรับ เจ้านาย”

ฉีอี้เจ๋อนั่งอยู่ด้านข้าง แอบพึมพำในใจ เฒ่าเสวียนเจินผู้นี้ ช่างเหมือนกับท่านปู่ของเขาไม่มีผิดเพี้ยน อายุอานามปานนี้แล้ว ยังทำตัวไม่ให้ผู้อื่นเบาใจได้อีก

รถม้าโคลงเคลงมุ่งหน้าไปตามทาง บางคราวก็หยุดพักผ่อนชั่วครู่ จากนั้นจึงเร่งเดินทางต่อ