กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวอู่เกาศีรษะอย่างเขินอายอยู่บ้าง ครั้นเห็นสีหน้าของจ้าวอวิ๋นจิ่นฉายแววไม่สบอารมณ์ เขาก็รีบเอ่ยขึ้นทันที:
“เดิมทีผู้ใต้บังคับบัญชาส่งแพะเสร็จก็เตรียมจะกลับมารายงานทันทีขอรับ แต่พอข้าเห็นคุณหนูหยุนต้องการทำอาหารเลิศรสเกี่ยวกับเนื้อแกะเพื่อแสดงความขอบคุณต่อเจ้านาย ทว่ากลับไม่กล้าเชือดแพะ จึงได้อยู่ช่วยนางจัดการขอรับ”
“หวังว่าเจ้านายจะอภัยให้กับการกระทำโดยพลการของผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยขอรับ”
จ้าวอวิ๋นจิ่นได้ฟังคำอธิบายของจ้าวอู่ สีหน้าก็พลันผ่อนคลายลงมากในทันที
จ้าวอู่ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเงียบ ๆ
ยังคงเป็นเขานี่แหละที่รู้จักพลิกแพลงปรับตัว