กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 161 แขนขาก็งอกอยู่บนตัวปลาได้เหมือนกัน
หืม?
วิธีอะไร?
หลู่เหรินเจี่ยหันศีรษะจากข้างหน้าต่าง มองคังคังที่ทำท่าทางตื่นตูม
“เอ่อ ก็คือ ไปอุ้มไก่มาสักตัว...”
“……”
ช่างเถอะ คนคนนี้นอกจากซื่อสัตย์ก็ไม่มีข้อดีอื่นแล้ว หลู่เหรินเจี่ยหันกลับไปเฝ้าดูความเคลื่อนไหวนอกหน้าต่างต่อ ไม่คิดสนใจคังคังอีก
คังคังยังอยากเปิดประตูออกไปอุ้มไก่กลับมา แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็เลี่ยงหลู่เหรินเจี่ยไม่ได้
“ไม่ใช่ คือถ้าจะว่าไป จับไก่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบ้าน มันก็เท่ากับขโมยไม่ใช่หรือ?”
“ถ้าถูกพบเข้า พวกเราเกรงว่าคงไม่ต้องรอให้ฟ้ามืด ก็ถูกไล่ออกไปจนไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว”