กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 143 หากมนุษย์สูญเสียต้นขาของตัวเองไป…
“ง่ายมาก 21312131212 ลำดับการออกไปแบบนี้สมเหตุสมผลดีไม่ใช่หรือ?”
“……”
บ้าเอ๊ย พวกเรามาเล่นเกมไพ่งั้นหรือ?
ผู้เล่นต่างเผยสีหน้าพูดไม่ออก แม้แต่น้องทุเรียนยังถูกทำเอาโมโหจนหัวเราะ ทว่าบาดแผลถูกกระทบจนเจ็บอีกครั้ง ใบหน้าจึงบิดเบี้ยวเล็กน้อย
แต่เมื่อคิดให้ดี นี่ก็นับเป็นลำดับที่ค่อนข้างยุติธรรมสำหรับทั้งสองกลุ่มในเวลานี้จริง ๆ
ตลกชะมัด พวกเขากลับแพ้เพราะมีคนมากเกินไป
ท้ายที่สุดผู้เล่นก็มาด้วยทัศนคติที่จะเล่นเกม จึงยอมรับข้อเสนอของชายหนุ่มคู่รัก แล้วลำดับการออกไปของพวกเขาจะตัดสินอย่างไร?