กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 142 พ่ายแพ้!
ยิ่งเดินต่อไป น้องทุเรียนก็ยิ่งยกเท้ายากขึ้น ตอนนี้ตลอดช่วงที่ไฟเขียวติด เธอถึงขั้นเดินได้ไม่ถึงหนึ่งก้าว
โดยเฉพาะระยะปลาย ช่วงห่างระหว่างแสงไฟกะพริบสั้นลงเรื่อย ๆ เธอแทบทำได้เพียงอยู่กับที่ ทำซ้ำไม่หยุดระหว่างการหลับตา หมอบลง ลุกขึ้นเตรียมเดินแต่กลับถูกบังคับให้หลับตาอีกครั้ง
กระทั่งสิ่งเหนียวหนืดใต้เท้าค่อย ๆ ไต่ขึ้นบนหลังเท้า หน้าแข้ง และทั่วทั้งท่อนล่างของร่างกาย เธอจึงมองเห็นชัดว่ามันคืออะไร
มันคือเงาดำจำนวนมหาศาลที่ซ้อนทับกัน