กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 125 พิชิตดันเจียนแล้ว เดี๋ยวก่อน มาอีกแล้ว?
น้องทุเรียนพยุงหัวไชเท้าไม่วิ่งที่เดินต่อไม่ไหวแล้ว แขนข้างหนึ่งของเขาหายไปทั้งข้าง
ด้านหลังเธอ ผู้เล่นที่เหลืออีกสามสิบกว่าคนต่างก็มีบาดแผลติดตัว
พวกเขาได้แก่นดันเจียนมา เปิดทางเข้าเมืองที่ปิดสนิทมาตลอดได้สำเร็จ และกำลังรอรถบัสมาถึง ซึ่งนั่นคือหนทางเดียวที่จะออกไปจากที่นี่
แม้ไม่รู้ว่าทำไมบริเวณทางเข้าออกจึงแตกต่างจากตอนที่พวกเขามาถึงโดยสิ้นเชิง เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเดินทางจากโถงต้อนรับมายังเมืองเล็กโดยตรง แต่ตอนนี้เมื่อออกจากเมืองเล็กกลับพบเพียงความรกร้าง
อาจเป็นกลไกบางอย่างที่แผนกเหนือเกณฑ์ออกแบบไว้
ทุกคนจึงไม่ได้ใส่ใจ