กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 48 ร่างแยกหมาป่าสายลมกุยเฟิง กับความได้เปรียบทางกฎเกณฑ์ณ ขณะนี้ รอบสนามประลอง เหล่าศิษย์ที่มุงดูต่างพากันตะลึงงันจนค้างไปแล้ว
-----------------------------------------
“พรสวรรค์เฉพาะตัวของเผ่าโลหิตอสูรช่างร้ายกาจยิ่งนัก!”
“ศิษย์พี่ซั่วเฟิง... ถึงกับไม่มีแรงต้านทานเลยหรือนี่...”
“ร้ายกาจก็จริง แต่มีข้อจำกัดเรื่องเวลาและผลข้างเคียง หากศิษย์พี่เฟิงประคองตัวไปได้จนกว่าเมฆโลหิตจะเข้าสู่ช่วงอ่อนแรง ศิษย์พี่เฟิงย่อมเป็นผู้ชนะแน่!”
ท่ามกลางฝูงชน ศิษย์ที่พอจะดูออกเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์
ทว่าในวินาทีถัดมา หอกเมฆโลหิตบนอากาศก็ม้วนตัวอย่างบ้าคลั่ง ก่อตัวเป็นมังกรโลหิตขนาดมหึมาที่ดูดุดันน่าเกรงขาม มันพุ่งเข้าใส่ซั่วเฟิงด้วยแรงกดดันที่ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้
ตู้ม!
ร่างของซั่วเฟิงถูกกระแทกลงไปบนพื้นสนามประลอง เศษหินดินทรายกระจายตัวระเบิดออก พื้นที่ที่เคยแข็งแกร่งถูกกระแทกจนกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่!