กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 47 เมื่อ ‘คลุ้มคลั่ง’ บังเกิด กลิ่นอายดุจมังกรทะยาน
-----------------------------------------
ในชั่วพริบตา ร่างของเขาก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงเซียนอันเจิดจรัส
ในวินาทีนั้นเอง ภายในนิกายเซียนอวิ๋นฟั่น มีกระแสจิตนับไม่ถ้วนกราดสแกนผ่านร่างของเขาไปมาอย่างเงียบเชียบ...
บนอัฒจันทร์ ดวงตาของท่านอาจารย์ฝูกวงเป็นประกายวูบด้วยความตกตะลึง
“ถึงกับทะลวงระดับได้จริงหรือ...”
“นี่เพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่วันเองนะ...”
นักพรตพึมพำกับตนเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ไม่มีใครเข้าใจ ‘เสวี่ยอวิ๋น’ ได้ดีไปกว่าเขา เจ้าเด็กนี่เพิ่งจะทะลวงสู่ระดับเซียนว่างเปล่าขั้นที่ห้าไปเมื่อไม่กี่วันก่อน
ทว่าในยามนี้ กลับทะลวงระดับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว!