บทที่ 160 คุณพ่ออยากเลี้ยงสัตว์ตัวเล็ก ๆ ไหมคะ

บทที่ 160 คุณพ่ออยากเลี้ยงสัตว์ตัวเล็ก ๆ ไหมคะ

“คุณพ่อฝันดีนะคะ ในฝันต้องมีเสี่ยวหรวนด้วยนะ~”

เสี่ยวหรวนกระซิบเบา ๆ จากนั้นก็แอบมุดเข้าไปในผ้าห่มของมู่เซิน ร่างเล็ก ๆ ขยับดุ๊กดิ๊กอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหาที่นอนสบาย ๆ ข้างกายคุณพ่อได้สำเร็จ แล้วหลับตาตามไป

แต่ครั้งนี้เสี่ยวหรวนไม่ได้หลับนานนัก เพราะเธอไม่ได้ง่วงอยู่แล้ว แค่อยากนอนเป็นเพื่อนคุณพ่อสักพักเท่านั้น

ส่วนคุณพ่อมู่เซินยังหลับอยู่เลย

เจ้าก้อนนุ่มค่อย ๆ มุดออกจากผ้าห่มอย่างเบามือ จัดผ้าห่มให้คุณพ่อเรียบร้อย ก่อนจะปีนลงจากเตียง สวมรองเท้าคู่เล็ก แล้วเริ่มสำรวจห้องนี้อย่างจริงจัง

เสี่ยวหรวนรู้สึกว่าเวลาที่ไม่มีเธอ คุณพ่อมักจะอยู่คนเดียว ดูเหงาเกินไปหน่อย