บทที่ 158 เผลอพูดความลับออกมา

บทที่ 158 เผลอพูดความลับออกมา

อืม เหตุผลของฉินป๋อชิงฟังขึ้นจริง ๆ

มู่เซินจ้องเขาด้วยสายตาเคร่งขรึม ส่วนซูเหยียนร้อนรนจนหน้าแดง แต่กลับคิดไม่ออกว่าจะโต้แย้งอย่างไร

สุดท้ายผู้ชายทั้งสามคนก็ยืนอยู่คนละมุม ผ่านไปพักใหญ่ มู่เซินจึงเป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยหารือกันก่อน

ส่วนเสี่ยวหรวนที่เข้าไปในห้องด้านในไม่ได้ทำการบ้านและไม่ได้หลับ เธอกลับนอนคว่ำอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ยกขาเล็ก ๆ ขึ้น พลางติดต่อหาอาจารย์

ห้องด้านในเก็บเสียงได้ดีมาก เธอจึงไม่ได้ยินเสียงพูดคุยจากด้านนอกเลย

ไม่นานการติดต่อก็เชื่อมต่อสำเร็จ

เสี่ยวหรวนกำลังจะเรียกอาจารย์ด้วยเสียงหวาน ๆ แต่กลับพบว่าคนที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอไม่ใช่อาจารย์ฉิน แต่เป็นหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง