กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 152 ถูกจับได้ว่าหนีเรียน
ฉินป๋อชิงพาเด็กน้อยทั้งสองคนกลับมาที่ห้องพักของเขา
เขาเปิดตู้รองเท้าตรงโถงทางเข้า ด้านในวางรองเท้าของเขาไว้อย่างเป็นระเบียบ แม้จะมีอยู่เพียงไม่กี่คู่ก็ตาม
หลังจากเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะแล้ว เขาก็มองเด็กน้อยทั้งสองคน
“ที่นี่ไม่มีรองเท้าแตะของพวกเธอ ใส่ถุงเท้ามาหรือเปล่า?”
เสี่ยวหรวนกับเจียงจิ่นเฉิงพยักหน้าพร้อมกัน เจ้าก้อนนุ่มยังยกขาสั้น ๆ ของตัวเองขึ้นมาให้เขาดูด้วย
“คุณพ่อดูสิคะ ถุงเท้าหมีน้อยของเสี่ยวหรวน”
เสี่ยวหรวนสวมรองเท้าสีขาวสวย ๆ บนรองเท้ามีของตกแต่งรูปกระต่ายขนฟูนุ่ม ส่วนถุงเท้าที่เธอสวมอยู่ก็เผยให้เห็นหูกลม ๆ เล็ก ๆ สองข้าง
ฉินป๋อชิงมองอยู่สองวินาที ก่อนจะย่อตัวลง จับเท้าเล็ก ๆ ของเจ้าตัวน้อยแล้วถอดรองเท้าสีขาวออก