กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 134 บทลงโทษ
หลังจากนั้น สายตาที่ฉินป๋อชิงมองเสี่ยวหรวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเป็นเด็กฉลาดแท้ ๆ แล้วทำไมถึงได้เรียกใครต่อใครว่าคุณพ่อไปทั่วกันนะ?
เจ้าตัวเล็กนี่ช่างซื่อบื้อจริง ๆ เห็นแล้วเขาแทบไม่กล้ามองเลย!
ภายในห้องทำงาน กงเชียนฉื่อไม่เกรงใจแม้แต่น้อย เขานั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของฉินป๋อชิงโดยตรง ส่วนซีอันกับมู่จือเฟิงก็ยึดเก้าอี้สองตัวที่มีอยู่เพียงสองตัวในห้องไปคนละตัว ทั้งสองคนนั่งเบียดกัน คนละซีกของเก้าอี้
ส่วนอีกสี่คนที่เหลือก็ได้แต่ยืนมองพวกเขาตาปริบ ๆ
เมื่อฉินป๋อชิงพาเจ้าก้อนน้อยสองคนเปิดประตูเข้ามา สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่กงเชียนฉื่อทันที