บทที่ 133 ได้รับบาดเจ็บ

บทที่ 133 ได้รับบาดเจ็บ

เสี่ยวหรวนพยักหน้าหงึก ๆ อย่างมั่นใจ

“แน่ใจค่ะ! คุณก็คือคุณพ่อของเสี่ยวหรวน เสี่ยวหรวนไม่มีทางจำผิดแน่นอน”

ระหว่างที่เสี่ยวหรวนพูด ฉินป๋อชิงก็จับจ้องเธออยู่ตลอด ก่อนจะได้ข้อสรุปว่าเด็กคนนี้ไม่ได้โกหก

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“ช่างเถอะ ไปห้องพยาบาลก่อน”

เขาวางเจ้าก้อนนุ่มลง แล้วพาทุกคนเดินต่อไปยังห้องพยาบาล

เสี่ยวหรวนวิ่งดุ๊กดิ๊กตามเขาไป

“คุณพ่อ คุณเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนเหรอคะ? เสี่ยวหรวนตามคุณพ่อไปที่ห้องทำงานได้ไหมคะ? ตอนบ่ายเสี่ยวหรวนจะมาหาคุณพ่ออีกนะ”

เสี่ยวหรวนไม่วิ่งกลับไปเอากระเป๋าแล้ว เพราะกลัวว่าถ้าเธอกลับไปเอากระเป๋าแล้วตอนกลับมา คุณพ่อจะหายไปเสียก่อน