กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 112 คุณพ่อและพี่ชายของอาจารย์
หลังจากได้ลูกปัดหยกที่ตัวเองต้องการแล้ว เสี่ยวหรวนก็กล่าวขอบคุณอู๋ฟางหลิน ก่อนจะเดินตามมู่เซินออกจากร้านไป
“หนูซื้อพวกนี้ไปทำอะไร?”
หลังเดินออกจากร้านเครื่องประดับมาแล้ว มู่เซินมองเสี่ยวหรวนที่กำลังเก็บลูกปัดเม็ดเล็ก ๆ ทั้งหมดลงในกระเป๋าอย่างระมัดระวัง
เจ้าก้อนน้อยตบกระเป๋าของตัวเองเบา ๆ แล้วพูดอย่างมีความสุข
“เอาไว้ทำของขวัญให้คุณพ่อทั้งหลายค่ะ! เมื่อก่อนอาจารย์เคยแกะสลักดอกไม้สวย ๆ ลงบนลูกปัด เสี่ยวหรวนก็เคยเรียนกับอาจารย์เหมือนกัน แต่ตอนนี้ยังแกะไม่สวยเลย คุณพ่อรอดูนะคะ รอจนกว่าเสี่ยวหรวนจะแกะดอกไม้สวย ๆ ได้แล้ว เสี่ยวหรวนจะสลักดอกไม้สวยที่สุดลงบนลูกปัดของคุณพ่อ แล้วก็สลักชื่อคุณพ่อลงไปด้วยค่ะ”