กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 107 มู่ฉู่
นักเรียนคนอื่น ๆ ที่อยู่ในสนามเห็นภาพนั้น ต่างก็พากันหัวเราะลั่น
สุดท้ายเฉียวอวี่ก็ถูกจับจนได้ เด็ก ๆ หลายคนช่วยกันกดเขาลงบนสนามหญ้าเทียม ลูกบอลกลิ้งหลุน ๆ ออกไปไกล แต่ไม่มีใครสนใจจะตาม พวกเขากลับช่วยกันกดตัวพี่ชายคนนี้ไว้ แล้วจั๊กจี้ไม่หยุด
เฉียวอวี่หัวเราะจนตัวงอ กลิ้งคลุกอยู่กับเจ้าก้อนน้อยบนพื้นอย่างสนุกสนาน
“บอกแล้วไงว่าอย่ามาแกล้งพวกเรา อย่ามาแย่งลูกบอลของพวกเรา! ตอนนี้รู้หรือยังว่าพวกเราเก่งแค่ไหน!”
เจ้าก้อนเสือยืดอกเชิดหน้าด้วยท่าทางฮึกเหิม ราวกับไก่ตัวผู้ที่เพิ่งชนะการต่อสู้มา ดูภูมิใจสุด ๆ
“โอเค ๆ ฉันผิดเอง ฉันผิดแล้ว ต่อไปจะไม่แย่งลูกบอลของพวกหนูแล้ว”
เฉียวอวี่รีบประนมมือขอร้องเจ้าก้อนน้อย