กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 106 วิ่งด้วยขาสั้น ๆ
“พวกเรายังเด็กอยู่ จะวิ่งสู้พี่ ๆ ที่อยู่ข้างหน้าไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ ถึงจะวิ่งชนะได้ พวกเราก็ควรวิ่งช้า ๆ อยู่ดี ต้องไว้หน้าพี่ชายพี่สาวกันบ้าง ไม่อย่างนั้นพวกพี่ ๆ จะร้องไห้เอาได้ ตามฉันกับเสี่ยวหรวนวิ่งช้า ๆ ก็พอ
พวกเราห้องเตรียมอนุบาลหนึ่งใจกว้างจะตาย ไม่คิดเอาชนะเด็กมัธยมต้นหรอก พวกเรามาที่นี่เพื่อออกกำลังกาย ไม่ได้มาแข่งกันสักหน่อย”
เด็กคนหนึ่งทำแก้มป่อง มองพวกที่วิ่งอยู่ข้างหน้าอย่างไม่พอใจ
“แต่...แต่พวกเขาบอกว่าพวกเราขาสั้น วิ่งก็ช้า!”
เจียงจิ่นเฉิงคิดในใจว่าอีกฝ่ายพูดก็ถูกแล้ว แต่ปากยังต้องช่วยปลอบเพื่อน ๆ ต่อไป