บทที่ 97 มู่เซินบล็อกซูเหยียน

บทที่ 97 มู่เซินบล็อกซูเหยียน

ซูเหยียนกลอกตาไปมา ก่อนจะแสร้งทำหน้าเศร้าแล้วพูดว่า

“แต่พอเสี่ยวหรวนเริ่มทำงานครั้งนี้ อาจต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะได้เจอเสี่ยวหรวน ตอนนั้นหนูคงลืมคุณพ่อคนนี้ไปแล้วล่ะมั้ง”

“ไม่ลืม ๆ เสี่ยวหรวนไม่มีวันลืมคุณพ่อซูเหยียนหรอกค่ะ เสี่ยวหรวนจำคุณพ่อได้ตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรกเลย”

ซูเหยียนนึกถึงตอนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก เจ้าตัวเล็กคนนี้วิ่งเข้ามากอดเขาแล้วเรียกคุณพ่อจริง ๆ หลังจากนั้นเพราะยังสงสัยอยู่ เขาถึงกับดึงผมของเธอออกมาหนึ่งเส้น ตั้งใจจะเอาไปตรวจความเป็นพ่อลูกด้วยซ้ำ