กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 96 ปลูกผักกันเถอะ
“นมของหนู”
“ชาของคุณพ่อค่ะ”
คนหนึ่งตัวใหญ่ คนหนึ่งตัวเล็กสบตากัน มู่เซินถือถ้วยชา ส่วนเจ้าก้อนน้อยกอดแก้วนมของตัวเองเอาไว้ ทั้งสองค่อย ๆ ดื่มเครื่องดื่มของตัวเองอย่างช้า ๆ
เสี่ยวหรวนใช้มือทั้งสองข้างกอดแก้วนมเอาไว้ ขาสั้น ๆ ที่ลอยอยู่กลางอากาศแกว่งไปมา พอดื่มนมหมด ปากเล็ก ๆ ก็มีหนวดสีขาวจากนมติดอยู่เป็นวง
ไม่นานอาหารหอม ๆ ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เสี่ยวหรวนกับมู่เซินนั่งกินข้าวด้วยกัน
“คุณพ่อ เสี่ยวหรวนอยากกินลูกชิ้นค่ะ”
เสี่ยวหรวนกอดชามข้าวของตัวเอง ดวงตากลมโตมองลูกชิ้นที่อยู่ไกลออกไปอย่างน่าสงสาร
แขนของเธอสั้นเกินไป คีบไม่ถึงนี่นา
เจ้าก้อนน้อยมองแขนสั้น ๆ ของตัวเอง แล้วหันไปมองมู่เซิน