เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 51 วิดีโอที่กำลังเป็นกระแสบนโลกออนไลน์
มู่เซินเลิกคิ้ว
ดูท่าจะรู้จักเถียงกลับแล้วสินะ
เสี่ยวหรวนเล่นหยอกกับคุณพ่ออยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็นอนคว่ำก้นโด่งอยู่บนตัวมู่เซินแล้วหลับไป
วันที่สองที่เสี่ยวหรวนนอนโรงพยาบาล พ่อแม่ของเด็กชายตัวน้อยที่พวกเขาช่วยเอาไว้ก็มาถึง พวกเขาถือของขวัญมามากมายและตรงมาที่ห้องพักของเสี่ยวหรวน
ทั้งสองคนกล่าวขอบคุณมู่เซินกับเสี่ยวหรวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยดวงตาแดงก่ำ ฝ่ายผู้เป็นพ่อถึงกับทำท่าจะคุกเข่าลง โชคดีที่คุณแม่มู่รีบห้ามเอาไว้
“ขอบคุณจริง ๆ ครับ ถ้าไม่ได้พวกคุณ ลูกของเราคงถูกพาตัวไปแล้วแน่ ๆ ถ้าลูกหายไปจริง ๆ ผมคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว”
ผู้เป็นแม่สะอื้น เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน หัวใจของเธอก็แทบหยุดเต้น
คุณแม่มู่ยืนอยู่ข้าง ๆ พลางตบไหล่ปลอบเธอเบา ๆ