บทที่ 46 ให้อาหารยีราฟ

บทที่ 46 ให้อาหารยีราฟ

มู่เซินกับเจียงจิ่นเฉิงที่เดินออกมาไกลแล้ว ต่างมองเสี่ยวหรวนด้วยสายตาแปลก ๆ

เจียงจิ่นเฉิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยชม

“เสี่ยวหรวนเก่งจังเลย ลิงพวกนั้นยังเอาของมาให้เสี่ยวหรวนตั้งเยอะ”

แววตาของมู่เซินไหววูบ เขายังคงคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อยู่ในใจ

ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้?

เป็นเพราะร่างกายของเสี่ยวหรวนหรือเปล่า?

เขาไม่เชื่อหรอกว่าสัตว์ทั้งฝูงจะใจดีกับเสี่ยวหรวนโดยไม่มีเหตุผล

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มู่เซินก็หันไปมองเสี่ยวไป๋ไป๋กับลูกแมว

ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กสองตัวนี้จะชอบติดเสี่ยวหรวนมากจริง ๆ