บทที่ 3 หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่คึกคัก

บทที่ 3 หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่คึกคัก

ภายในกล่องมีจดหมายหนึ่งฉบับ โทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่อง และบัตรสีดำขอบทองอีกหนึ่งใบ

หรวนหรวนสูดน้ำมูกเบา ๆ น้ำตาไหลพรั่งพรูจนหยดลงในกล่องทีละหยด

เธอรีบยกมือเช็ดน้ำตา ก่อนค่อย ๆ คลี่จดหมายออก

ถึงหรวนหรวน

หรวนหรวน อาจารย์ไปแล้วนะ ขอโทษด้วย เดิมทีอาจารย์สัญญาว่าจะอยู่กับหรวนหรวนจนโต แต่ครั้งนี้อาจารย์ผิดสัญญาแล้ว

แต่หรวนหรวน...อย่างที่เธอพูดเอง ตอนนี้เธอโตเป็นเด็กโตแล้ว เพราะฉะนั้น ต่อจากนี้หรวนหรวนต้องเรียนรู้ที่จะเติบโตด้วยตัวเองนะ

ที่อาจารย์จากไปโดยไม่บอกลา ไม่ใช่เพราะอาจารย์ไม่ต้องการหรวนหรวน แต่เพราะอาจารย์กลัวว่า ถ้าได้เห็นหน้าเธอ อาจารย์จะตัดใจจากไปไม่ได้

เพราะฉะนั้น หรวนหรวนต้องเป็นเด็กดีและรออาจารย์กลับมาหานะ

อาจารย์ทิ้งโทรศัพท์ไว้ให้หรวนหรวนเครื่องหนึ่ง ในเครื่องมีแค่เบอร์ของอาจารย์อยู่เบอร์เดียว