กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 552 หากคิดดึงดันเป็นศัตรู คงต้องถามดาบในมือข้าดูเสียก่อน
ได้เลย!
เรื่องไหนไม่อยากให้เอ่ยก็ชอบสะกิดขึ้นมาสินะ?
ใบหน้าของมนุษย์ต้นไม้สูงเสียดฟ้าที่เหลืออยู่พลันผุดแววโทสะขึ้นมาหลายส่วน
พวกตนยอมละทิ้งกายเนื้อ กว่าจะรอดชีวิตมาจนถึงบัดนี้ได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญ ทั้งยังยากเย็นยิ่งกว่าจะมีตบะบำเพ็ญถึงเพียงนี้ ยามหวนคืนสู่ยุทธภพอีกครา เดิมทีนึกว่าจะได้กำเริบเสิบสานทั่วหล้า ท่องทะนงทั่วทั้งยุทธจักร...
คิดไม่ถึงว่า...
จะถูกคนผู้นี้ฟันเพียงดาบเดียวจนความฝันในยุทธภพพังทลาย
ความจริงช่างโหดร้าย มนุษย์ต้นไม้สูงเสียดฟ้าหลายตนต่างก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง
เพียงแต่ว่า...
โกรธก็ส่วนโกรธ หากจะให้ลงมือต่อจริงๆ ในใจพวกตนกลับไม่มีความมั่นใจอยู่บ้าง