กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 543 หลักการของข้าก็คือ ตามแต่อารมณ์!
"เอ่อ......"
ครั้นจางเต้ากว่างเห็นอีกฝ่าย สีหน้าพลันแข็งค้างไปในทันที ก่อนจะฝืนยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น
"เจ้า.... มาได้อย่างไรกัน?"
พับผ่าสิ เจ้าบัดซบนี้มาไปดั่งสายลมจริงๆ ไร้ซึ่งสุ้มเสียงแม้แต่น้อย
คราวนี้ขายหน้าเข้าให้แล้วจริงๆ
"ทำไม ข้ามาไม่ได้หรืออย่างไร?"
หลี่เซี่ยนยิ้มบางๆ จากนั้นจึงเดินมาข้างกายจางเต้ากว่าง ก้มหน้าลง ทอดสายตามองไปยังชุยเจินจูที่กำลังคุกเข่าอยู่หน้าประตูคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบ
ที่แท้ก็มาเพราะคุณหนูตระกูลชุยนี่เอง
เมื่อเห็นภาพนี้ จางเต้ากว่างก็พลันเข้าใจได้ในทันที