กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 518 จงโจว
"นี่มัน..."
ภายในกระโจมใหญ่ เมื่อทุกคนได้ยินวาจานี้ สีหน้าต่างก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายครา
ตั้งแต่เริ่มต้นที่ไม่เข้าใจ ไม่อยากจะเชื่อ จนถึงท้ายที่สุดที่จำนนต่อชะตากรรมและยอมรับความเป็นจริงอย่างจนปัญญา ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าภายในใจของพวกเขาต้องผ่านความรู้สึกเช่นไรมาบ้าง
สุดท้าย คนของกองทัพเฉียนก็ยังคงดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย
"ท่านแม่ทัพ พอพวกเราไปถึงซงโจวแล้ว ไม่ลงมือจะได้หรือไม่ขอรับ"
มีคนเอ่ยถามหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง
คำพูดเช่นนี้ ได้รับเสียงตอบรับสนับสนุนจากคนอื่นๆ ในทันที
"จริงด้วยขอรับท่านแม่ทัพ พวกเราไม่ลงมือ เพียงยืนดูคนอื่นลงมืออยู่ข้างๆ เช่นนี้ย่อมได้ใช่หรือไม่ขอรับ"
"เรื่องล่วงเกินผู้คนก็ปล่อยให้ผู้อื่นทำไปเถิด พวกเราไม่ทำด้วยหรอก..."