เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 511 โง่เขลา ถึงป่านนี้แล้ว เจ้ายังจะถามอีกหรือว่าข้าคิดจะทำอะไร?
ต้วนจิ้วซุ่ยจำได้อย่างแม่นยำ
นั่นเป็นวันที่สิบเอ็ดหลังพ่ายแพ้ถอยร่นลงมาจากเขาฝูหู่
กองทัพเฉียนไล่ล่ากระชั้นชิดไม่ลดละ จนกระทั่งค่ำคืนนี้ก็ไล่กวดมาถึงเบื้องหน้า
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าขุนพลกองทัพเฉียนที่โถมเข้ามาล้อมสังหารเป็นกลุ่มแรก ขบวนของจางเจี่ยวจึงอดที่จะสิ้นหวังไม่ได้
"รองเจ้าลัทธิต้วน ท่านพาทุกคนไปก่อน ข้าจะอยู่ระวังหลังเอง!"
ยามนั้น จางเจี่ยวจึงก้าวออกมาเอ่ย
"เจ้าว่าอย่างไรนะ?"
ต้วนจิ้วซุ่ยยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน สายตาจับจ้องไปที่ร่างของจางเจี่ยวอย่างแน่วแน่ แววตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและตื่นตระหนก
เจ้าเป็นเพียงราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียวตัวเล็กๆ พลังฝีมือยังด้อยกว่าเขาเสียอีก จะระวังหลังได้อย่างไร?