กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 494 ที่แท้ก็จักจั่นลอกคราบ
ในที่สุด...
น้องรองตระกูลโม่ก็ยังคงมิอาจรอดพ้นจุดจบของการถูกกลืนกินไปได้
จนถึงบัดนี้ ร่างแยกของสี่จตุรเทพตระกูลโม่ที่สวีมู่อัญเชิญออกมา ล้วนดับสูญไปจนสิ้นแล้ว
ยามนี้หลี่เซี่ยนลอยเด่นอยู่กลางเวหา ร่างของเขายามอาบแสงจันทรายิ่งดูมหึมาตระการตา ดุจดังเทือกเขาตระหง่านทอดตัวขวางกั้นอยู่เหนือผืนนภา
ผิวพรรณของเขาเปล่งประกายจางๆ เกลี้ยงเกลาละเอียดอ่อนดุจหยกโบราณพันปีที่ผ่านการเจียระไนมาอย่างประณีต
เขาเพิ่งจะกลืนกินร่างแยกของสี่จตุรเทพแห่งแดนเซียนเข้าไปจนหมดสิ้น ยามนี้รู้สึกเพียงทั่วร่างปลอดโปร่งโล่งสบาย ราวกับมีพละกำลังอันไร้ขอบเขตหลั่งไหลพลุ่งพล่านอยู่ภายในกาย