กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 484 จุติ!
"พูดตามตรงนะ....."
สวีมู่อ้าปากเอ่ยเบาๆ วาจานุ่มนวลประหนึ่งสายลมวสันต์พัดผ่านใบหน้า แฝงความภูมิฐานสง่างามไว้ในความอ่อนโยน
"ข้าไม่ได้ลิ้มรส...ว่าขอบเขตของมนุษย์เซียนยุทธ์ เป็นความรู้สึกเช่นไร มาเนิ่นนานแล้ว!"
เขาขยับหัวไหล่เบาๆ คล้ายกำลังผ่อนคลายกล้ามเนื้อและกระดูกทั่วร่าง
ปัง ปัง ปัง!!!
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา เมื่อเขาเริ่มขยับไหว ภายในกายเขากลับดังก้องประหนึ่งอัสนีบาตฟาดระเบิด ทำลายความเงียบสงัดโดยรอบลงในทันที
แลเห็นร่างของสวีมู่สั่นสะท้านเล็กน้อย กลิ่นอายปราณอันทรงพลังสายหนึ่งพลันระเบิดออกจากร่าง ซัดกระหน่ำไปทั่วทุกทิศดั่งพายุคลั่ง
ในกลิ่นอายปราณนั้นแฝงไว้ด้วยพลังอัสนีบาตนับหมื่นสาย ทำเอาผู้คนไม่อาจจ้องมองตรงๆ ได้