เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 481 อัสนีเพียงแค่นี้จะไปพอให้ผู้ใดใช้? ไม่พอ ไม่พอสักนิด จงกระหน่ำลงมาอีกสักหลายร้อยสายเถิด!
ตูม ตูม ตูม!
ท้องฟ้าที่เดิมทีมืดมิดสนิท บัดนี้กลับถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองเจิดจ้าบาดตา
ฝ่ามือยักษ์สีทองอันไร้ที่สิ้นสุดซัดกระหน่ำลงมาราวกับพายุฝน ทุกฝ่ามือล้วนแฝงอานุภาพทำลายล้างฟ้าดิน ถล่มเข้าใส่ค่ายกลกักขังที่สวีมู่วางเอาไว้อย่างไร้ความปรานี
ค่ายกลกักขังนั้นสั่นสะเทือนไหวโยกอย่างต่อเนื่องภายใต้การโหมซัดของฝ่ามือยักษ์สีทอง คล้ายกับจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ
เสียงกึกก้องกัมปนาทสะท้อนก้องระหว่างฟ้าดินดั่งอัสนีบาต มิมีหยุดพักแม้ชั่วขณะ ดังกึกก้องแสบแก้วหูจนชวนให้ผู้คนขวัญผวา
ภายใต้แรงกระแทกกระทั้นของพลังสายนี้ ผืนแผ่นดินแห่งโยวโจวคล้ายกับกำลังสั่นสะท้าน
"ช่วยด้วย ไม่เอาอีกแล้ว..."