กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 466 พวกเราขัดขวางไม่ได้ เช่นนั้นก็ให้ผู้อื่นมาทำแทน
แท้จริงแล้ว ในเวลานี้
มิใช่เพียงแค่บริเวณโดยรอบของเขาฝูหู่เท่านั้น หากขยายสายตามองออกไปทั่วทั้งโยวโจว ก็จะพบว่าทั่วทั้งแคว้นแห่งนี้ ล้วนตกอยู่ใต้ความกดดันและหวาดผวาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ตั้งแต่ในตัวเมืองไปจนถึงชนบท จากที่ราบไปจนถึงเนินเขา ชาวบ้านนับไม่ถ้วนต่างพากันก้าวออกจากเรือน แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่เดิมทีเคยแจ่มใส ทว่ายามนี้กลับถูกเมฆทมิฬหนาทึบบดบังจนมิด
"นี่มันสิ่งใดกัน?"
"คงมิใช่ว่าฝนกำลังจะตกกระมัง?"
"ฟ้ายังไม่สว่าง ฟ้ามืดก็เป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ?"
"เจ้ารู้เรื่องผายลมอันใด ฟ้ามืดเป็นเช่นนี้รึ? มืดจนมองไม่เห็นสิ่งใดเลยเนี่ยนะ?"