เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 463 ในที่สุด... ก็ใกล้จะสำเร็จแล้ว!
ณ สนามรบ
ราตรีมืดมิดดุจน้ำหมึก แสงดารดาษถูกควันดินปืนอันหนาทึบบดบังจนสิ้น
ท่ามกลางบรรยากาศอันเปี่ยมด้วยจิตสังหาร ฝั่งลัทธิบัวเขียวกลับพลันบังเกิดเสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้องประดุจคลื่นคลั่งซัดสาด
ในค่ายรบของลัทธิบัวเขียว แสงสีแดงสองสายพลันสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน
สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์สองตนที่มีร่างมหึมาและขนสีแดงดั่งเปลวเพลิงแหวกปฐพีผุดขึ้นมา
ไอบารมีของโฮ่วขนแดงทั้งสองตนนี้แผ่ซ่านสะท้านฟ้า พลังฝีมือบรรลุถึงขั้นผลัดปุถุชนแล้ว
เรือนกายอันใหญ่โตมหึมานั้นเปรียบเสมือนขุนเขาเคลื่อนที่ได้ ทุกย่างก้าวล้วนทำให้ผืนพิภพสั่นสะเทือน
กลิ่นอายดุร้ายน่าสะพรึงกลัวแปรเปลี่ยนเป็นพายุคลั่งพัดถาโถมเข้าใส่ ชวนให้ผู้คนขวัญหนีดีฝ่อ
"นี่มัน... นี่มันสัตว์ประหลาดอันใดกัน..."