กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 436 ป่าหมอกกลืนผี
“ร้ายกาจยิ่งนัก!!!”
จางเจี่ยวได้ยินแล้ว ในใจพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ สีหน้าไม่เปลี่ยน ทว่าในใจกลับบังเกิดคลื่นลมโหมซัดสาด
นายท่านผู้นี้ ไม่เพียงมีวรยุทธ์สูงล้ำสะเทือนฟ้าดิน ขอบเขตพลังเจิดจรัสสะท้านยุคสมัย แม้แต่ชั้นเชิงในการกุมจิตใจคน ก็ยังชวนให้ผู้คนทอดถอนใจด้วยความเลื่อมใสถึงเพียงนี้
เขานึกภาพแววตาอันล้ำลึกและท่วงท่าอันสุขุมเยือกเย็นของนายท่าน ภายในใจจึงเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงและความอยากรู้อยากเห็น
“ยอดคนผู้น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ แท้จริงแล้วมีที่มาอย่างไร ผ่านเส้นทางแบบใดมากันแน่ ถึงได้เติบโตมาจนถึงขั้นในยามนี้ได้”
จางเจี่ยวลอบครุ่นคิดในใจ