กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 431 เข้ามาเถอะ ถึงเวลาที่เจ้าควรได้รู้ถึงความแตกต่างระหว่างพวกเราแล้ว
"นี่มัน..."
ภายในถ้ำอันมืดสลัว
สุรเสียงหนักแน่นดั่งระฆังใบใหญ่ก้องกังวานแผ่ขยายออกไป ประหนึ่งเสียงเพรียกจากยุคบรรพกาลสะท้อนก้องอยู่ระหว่างผนังหิน
"เป็นเสียงของรองเจ้าลัทธิต้วน..."
ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา พลันจำได้ทันทีว่าสุรเสียงนี้เป็นเสียงของต้วนจิ้วซุ่ย รองเจ้าลัทธิแห่งลัทธิบัวเขียว
"เขาก็อยู่ที่นี่ด้วยรึ เขาไม่ได้อยู่ที่เขาฝูหู่อยู่หรอกหรือ"
"ได้ยินว่าสิ่งของข้างใต้นี้ ต้องให้รองเจ้าลัทธิต้วนมาคลายผนึกด้วยตนเอง เขาถึงได้มาที่นี่..."
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง..."
ทุกคนพลันตระหนักกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันใด